Pucks Productiehuis presenteert: 'Shopping and Fucking'
vrijdag 15 en zaterdag 16 mei en zondag 17 mei
vrijdag 22 en zaterdag 23 mei en zondag 24 mei
Voorstellingen beginnen om 20.00 u.
(duur: 1 uur en 45 min)
locatie: Huis van Puck , Parkstraat 34a, Arnhem
entree: € 8,-
reserveren: 026 4426538
SHOPPING AND FUCKING
Hoe ver ga jij voor de ware?
Sexy, ruig, rauw, trippend en levendig. Zo kan je Shopping and fucking omschrijven.
Een git zwarte dramakomedie over het leven van zes welvarende jonge studenten met een liefde voor het leven. Simon dealt met zijn drugsverslaving, Julia en Jeroen dealen in XTC. Thomas verkoopt zijn lichaam, Marco verkoopt geluk. Laura veroordeelt, Rozanne bevooroordeeld. Maar wie weet het leven en de liefde te overleven?
Mark Ravenhill schreef met Shopping and Fucking in 1996 zijn eerste en misschien wel beste voorstelling die zowel op West End als op Broadway een kassucces was. Ook door critici werd het controversiële stuk omarmd.
Nu, 2009, lijkt Shopping and Fucking nog steeds actueel en gaat in op de zoektocht naar volwassenheid, het omgaan met macht, de worsteling met verlangens, vragen zonder antwoorden en de verkoopbaarheid van liefde, seks, vriendschap en XTC. Een road trip zonder weg, maar waar vele wegen bewandeld zullen worden.
Ik denk dat iedereen zijn eigen verhaaltjes verzint om maar in leven te blijven. Korte verhalen. Iedereen zijn eigen verhaallijn. Iedereen heeft er wel een. – Jeroen
tekst: Mark Ravenhill
regie, vertaling en bewerking: Martijn Boer
spel: O.a. Eva Almagor, Youp v.d. Bogaard, , Chiel Eppink, Tim Hermsen, Anna Nijenhuis en Angelie Wassink
met dank aan: Nelleke Verweij, Boris Saran, Howard van Dodemont en Michiel Zwiers en de vrijwilligers van Pucks Productiehuis
productieleider: Femke van Neerven
productie-assistent: Feya van Oosterwijck
lichtontwerp: Marinel Hengeveld
publiciteit: Tse Kao
Check ook Shopping and fucking op Hyves
lees meer over Pucks Productiehuis
________________________________________________________________
Recensie Gelderlander dd. 18-05-2009 door Thea van der Schoot
Gitzwarte humor en rauw menselijk leed
Arnhem - Consumeren tot het bittere eind. Dat is waar het in Shopping and Fucking in de kern om draait. In z'n oorspronkelijke vorm deed het in 1996 de Britse theaterwereld op z'n grondvesten schudden, vanwege het provocerende en gewelddadige seksuele karakter.
Anno 2009 is daar weinig kans op, we zijn immers wel wat gewend.
De doordachte bewerking van regisseur Martijn Boer neigt naar een Griekse tragedie met een knipoog. Hoewel in diverse scenes het origineel herkenbaar is, ging regisseur enh bewerker Martijn Boer vrij om met de inhoud. Waar de oorspronkelijke Britse auteur de namen gebruikte van de toenmalige populaire Britse band Take That, baseerde Martijn Boer zich voor zijn vertaling op het Grieks.
Alleen Simon werd afgeleid van het Hebreeuwse ''sjema' ('verhoorde'). Hij vervult tevens een sleutelrol. Simon vormt namelijk samen met Jeroen (afgeleid van Hiëronymus) en Julia (de jeugdige) een drie-eenheid die in de eerste scene verbroken wordt, doordat Simon niet meer kan en wil consumeren (het overgeven staat daar symbool voor). Hij trekt zich terug om af te kicken van zijn excessief drugsgebruik en gaat op zoek naar zijn ware gevoelens. Dan komt Thomas in beeld en slaat het noodlot toe. Tim Hermsen speelt de afgestompte Simon met een fraai onderkoelt elan. Angelie Wassink geeft de hysterische Julia op meeslepende en geloofwaardige wijze gestalte.
Gitzwarte humor voor de ware liefhebbber wordt afgewisseld met rauw menselijk leed en agressie. Alles en iedereen verwordt tot gebruiker in deze persiflage van onze hedendaagse consumptiehonger. In Shopping and fucking is het leven één grote deal (or no deal).
Seksscenes zijn vooral pornografisch en gewelddadig. De spelers - allen student aan de MBO theateropleiding Rijn Ijsselcollege - dwingen respect af door hun lef.
Puntje van kritiek is dat de relatie tussen twee afzonderlijk opgevoerde dames geen directe verbinding heeft, noch van invloed is op het plot.
LOs zand dat beter geschrapt had kunnen worden. Wit in kleding en decor symboliseert alles behalve onschuld. Uit stilistisch oogpunt een prima keuze.
|
